Olmayan bir şey hakkında ne düşünebilirim ki? Hiç.

Rusya’nın Ukrayna savaşını kazanacağına dair ilk günden beri bir kuşku yoktu. Sonucu belli bir savaştır. Savaş ve askerlik konusunda biraz olsun bilgisi olan birinin başka türlü düşünebileceğine ben ihtimal vermiyorum.

Rusya ile Ukrayna arasında ezici bir güç farkı var. Bir kere Rusya’nın nüfusu Ukrayna’nın yedi katı. Bu demektir ki uzun soluklu bir savaşta iki taraf eşit sayıda zayiat verse — ki zayiat oranları eşit değil, Ukrayna ordusu Rusların birkaç katı insan kaybetti bugüne dek, fakat eşit dahi olsa bir süre sonra Ukrayna tükenir, Rusya’nın daha altı defa baştan savaşacak insan gücü kalır. Sanayi kapasitesi açısından Rusya Ukrayna’yı katlar. Hatta öyle görünüyor ki ulusal seferberlik halinde NATO ülkelerinin toplamıyla başa çıkacak endüstriyel altyapıya sahip. Ukrayna’nın hava gücü yok. Uzun menzilli füzeler konusunda Rusya kıyaslanmayacak kadar üstün. Ukrayna’nın enerji altyapısını çökertmek, çocuk oyuncağı Rusya için. Enerji altyapısını çökertirsen, yani ülke çapında elektriği kesersen, Ukrayna savaşamaz.

Ukrayna’nın arkasında kapı gibi Batı dünyası var diyeceksiniz. Demeyin. Bir kere NATO’nun bu topa girmeye hiç niyeti olmadığı birinci günden beri belli. Girmeye kalksa bile stratejik avantaj net bir şekilde Rusya’dan yana. Çünkü Rusya cephenin yanı başında. NATO’nun ise cepheye ulaşmak için bir okyanus ve bir kıta aşması gerekiyor. Romanya’da yahut Estonya’da konuşlanacak birkaç askeri birlikle uzun erimli bir savaş yürümez, yürütülemez. Teknik zorlukları bir yana bırakın, masrafının altından kalkamazlar. Çok kısa bir süre sonra nükleer şantaja baş vurmaktan başka çareleri kalmaz. Yahut bilmediğimiz yeni kitle imha silahları sürerler sahaya, onu bilemem.

Batının stratejistleri bu gerçekleri bilmiyor mu? Domuz gibi biliyorlar. Sanırım baştan yaptıkları hesap hatası, Rusya’nın gerek ekonomik gerek siyasi açıdan kısa sürede çökeceğini zannetmeleri oldu. Ta Soğuk Savaş döneminden beri içinde yaşadıkları ideolojik balon onları kolay bir iyimserliğe sevk etti. Ekonomik yaptırımlarla çökertiriz dediler. Hesapları, en azından şimdilik, fos çıktı görünüyor. Çöken Rusya değil Avrupa oldu. Nedense Napolyon’dan beri Batıda böyle bir tuhaf inanç var Rusya hakkında, ha bugün ha yarın çöker diye düşünmekten vazgeçemiyorlar. Hitler de yaptı bu hatayı, Kayser Wilhelm ile bıyıkdaşı Enver Paşa da yaptılar. Köşeye sıkışan kedi kanununu unuttular. Varlık yokluk mücadelesi veren bir toplumun nasıl silkinip büyüyeceğini hesaba katmamayı tercih ettiler.

Gitgide ben o kanıya varıyorum ki Rusya’nın esas amacı Ukrayna’yı yenmek değil, Rusya’nın amacı Avrupa’yı dize getirmek. Yani çok daha büyük düşünüyorlar. Bence onu da başaracaklardır. Amerika’nın Rusya’ya açtığı ekonomik ve diplomatik savaş Rusya’dan çok Batı Avrupa’yı vuruyor. Etkileri belki yüz yıl boyunca hissedilecek şekilde Avrupa ekonomisinin ve Avrupa’nın sosyal dokusunun yıpratıldığını görüyoruz. Bunu bekliyorlar, bunu tasarlıyorlar anladığım kadarıyla. Günü geldiğinde Avrupa’ya hadi gelin bakalım pazarlık masasına oturalım diyecekler diye tahmin ediyorum. Yoksa Ukrayna’da son bir ayda yaptıklarını ilk günden de yapabilirlerdi. Rus ordusunun ciddi ve kapsamlı bir saldırısı karşısında Ukrayna’nın bir iki aydan fazla dayanacağına ihtimal vermiyorum.